ŚWIATOZAR
Dawne, rzadkie imię męskie.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Dawne, rzadkie imię męskie.
światozarowiForma rzeczownika „Światozar”, dajnik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | Światozar | Światozarowie |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | Światozarowiobecna forma | Światozarom |
| Biernikkogo? co? | Światozara | Światozarów |
| Narzędnikkim? czym? | Światozarem | Światozarami |
| Miejscownikw kim? w czym? | Światozarze | Światozarach |
| Odchodnikod kogo? czego? | Światozara | Światozarów |
| WołajnikTy... | Światozarze | Światozarowie |
| Forma | Forma |
|---|---|
| Inne formydo dalszego uporządkowania | Światozary |
Zobacz, w jakich słowach występuje: światozarowi
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.