Występuje w 1 słowniku

świń

Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego

Forma trybu rozkazującego czasownika „świnić”, 2. osoba liczby pojedynczej, aspekt niedokonany.

Forma rzeczownika „świnia”, odchodnik, liczby mnogiej, rodzaj żeński.

ŚWINIĆ

  1. Brudzić jakiś przedmiot lub powierzchnię, zanieczyszczać je.

  2. Potocznie: brudzić śiebie lub własne otoczenie; w formie zwrotnej świnić śę.

  3. Robić lub mówić rzeczy nieprzyzwoite, zwłaszcza związane z seksem; świntuszyć.

  4. Potocznie: postępować w sposób podły, niegodziwy, krzywdzący innych.

POKAŻ ODMIANĘ GRAMATYCZNĄGramatykaPokazuje rozpoznanie formy i zestawy odmiany. Pytania przy tabelach pomagają czytać przypadki, osoby i rodzaje.UKRYJ ODMIANĘ GRAMATYCZNĄGramatykaUkrywa rozpoznanie formy i zestawy odmiany.Rozpoznano 105 różnych form należących do 2 słów głównych.

ŚWINIĆ

świńForma trybu rozkazującego czasownika „świnić”, 2. osoba liczby pojedynczej, aspekt niedokonany.

Tryb rozkazujący

Forma1 os. lp.ja2 os. lp.ty3 os. lp.on / ona / ono1 os. lm.my2 os. lm.wy3 os. lm.oni / one
Podstawowywezwanie / polecenie-świńobecna forma-świńmyświńcie-

Tryb rozkazujący z -że/-ż

Forma1 os. lp.ja2 os. lp.ty3 os. lp.on / ona / ono1 os. lm.my2 os. lm.wy3 os. lm.oni / one
Z -że / -żmocniejsze wezwanie-świńże-świńmyżświńcież-

Formy nieosobowe

FormaForma
Bezokolicznikco robić?świnić
Imiesłów przysłówkowy współczesnyrobiącświniąc
Forma bezosobowazrobionoświniono

Imiesłów czynny

Formalp. męskilp. żeńskilp. ńjakilm. męskoos.osobylm. ńemęskoos.rzeczy / grupy bez osób
Mianownikkto? co?świniącyświniącaświniąceświniącyświniące
Rodzicielnikkogo? czyj?ńeopracowanyńeopracowanyńeopracowanyńeopracowanyńeopracowany
Dajnikkomu? czemu?świniącemuświniącejświniącemuświniącymświniącym
Biernikkogo? co?świniącegoświniącyświniącąświniąceświniącychświniące
Narzędnikkim? czym?świniącymświniącąświniącymświniącymiświniącymi
Miejscownikw kim? w czym?świniącymświniącejświniącymświniącychświniących
Odchodnikod kogo? czego?świniącegoświniącejświniącegoświniącychświniących
WołajnikTy...świniącyświniącaświniąceświniącyświniące

Imiesłów czynny zaprzeczony

Formalp. męskilp. żeńskilp. ńjakilm. męskoos.osobylm. ńemęskoos.rzeczy / grupy bez osób
Mianownikkto? co?ńeświniącyńeświniącańeświniąceńeświniącyńeświniące
Rodzicielnikkogo? czyj?ńeopracowanyńeopracowanyńeopracowanyńeopracowanyńeopracowany
Dajnikkomu? czemu?ńeświniącemuńeświniącejńeświniącemuńeświniącymńeświniącym
Biernikkogo? co?ńeświniącegońeświniącyńeświniącąńeświniąceńeświniącychńeświniące
Narzędnikkim? czym?ńeświniącymńeświniącąńeświniącymńeświniącymińeświniącymi
Miejscownikw kim? w czym?ńeświniącymńeświniącejńeświniącymńeświniącychńeświniących
Odchodnikod kogo? czego?ńeświniącegońeświniącejńeświniącegońeświniącychńeświniących
WołajnikTy...ńeświniącyńeświniącańeświniąceńeświniącyńeświniące

ŚWINIA

świńForma rzeczownika „świnia”, odchodnik, liczby mnogiej, rodzaj żeński.

WYSTĘPOWANIE W INNYCH SŁOWACHWystępowanie w innych słowachZobacz, w jakich wyrazach pojawia śę ten sam fragment lub morfem.

Zobacz, w jakich słowach występuje: świń

Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.

GŁOS CZYTELNIKÓW

0 znaków

0 opublikowanych komentarzy

Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.