ŚUDRA
W tradycyjnym społeczeństwie indyjskim osoba należąca do najniższego stanu, która wykonuje obowiązki służącego.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
W tradycyjnym społeczeństwie indyjskim osoba należąca do najniższego stanu, która wykonuje obowiązki służącego.
śudrowieForma rzeczownika „śudra”, mianownik i wołajnik, liczby mnogiej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | śudra | śudrowieobecna forma |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | śudrze | śudrom |
| Biernikkogo? co? | śudrę | śudrów |
| Narzędnikkim? czym? | śudrą | śudrami |
| Miejscownikw kim? w czym? | śudrze | śudrach |
| Odchodnikod kogo? czego? | śudry | śudrów |
| WołajnikTy... | śudro | śudrowieobecna forma |
| Forma | Forma |
|---|---|
| Inne formydo dalszego uporządkowania | śudry |
Zobacz, w jakich słowach występuje: śudrowie
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.