ŚRODKOWIEC
Wiertło z krótką częścią roboczą, przeznaczone do wiercenia w drewnie płytkich otworów o dużej średnicy, także w poprzek włókna.
W górnictwie: stojak ustawiany na środku odrzwi w szerokim wyrobisku korytarzowym, pełniący funkcję podpory.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Wiertło z krótką częścią roboczą, przeznaczone do wiercenia w drewnie płytkich otworów o dużej średnicy, także w poprzek włókna.
W górnictwie: stojak ustawiany na środku odrzwi w szerokim wyrobisku korytarzowym, pełniący funkcję podpory.
środkowcuForma rzeczownika „środkowiec”, miejscownik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | środkowiec | środkowce |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | środkowcowi | środkowcom |
| Biernikkogo? co? | środkowiec | środkowce |
| Narzędnikkim? czym? | środkowcem | środkowcami |
| Miejscownikw kim? w czym? | środkowcuobecna forma | środkowcach |
| Odchodnikod kogo? czego? | środkowca | środkowców |
| WołajnikTy... | środkowcuobecna forma | środkowce |
Zobacz, w jakich słowach występuje: środkowcu
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.