ŚRÓDPIĘTRO
W górnictwie: część piętra, której wysokość w pionie jest duża, a złoże wybiera śę w niej przy użyciu odrębnych środków do urabiania, natomiast transport opiera śę na środkach piętra.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
W górnictwie: część piętra, której wysokość w pionie jest duża, a złoże wybiera śę w niej przy użyciu odrębnych środków do urabiania, natomiast transport opiera śę na środkach piętra.
śródpiętrzeForma rzeczownika „śródpiętro”, miejscownik, liczby pojedynczej, rodzaj ńjaki.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | śródpiętro | śródpiętra |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | śródpiętru | śródpiętrom |
| Biernikkogo? co? | śródpiętro | śródpiętra |
| Narzędnikkim? czym? | śródpiętrem | śródpiętrami |
| Miejscownikw kim? w czym? | śródpiętrzeobecna forma | śródpiętrach |
| Odchodnikod kogo? czego? | śródpiętra | śródpięterśródpiętr |
| WołajnikTy... | śródpiętro | śródpiętra |
Zobacz, w jakich słowach występuje: śródpiętrze
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.