ŚPIOCH
Osoba, która lubi dużo i długo spać.
Potocznie: biała lub jasnożółta wydzielina zbierająca się w kąciku oka po śnie.
Wagon sypialny.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Osoba, która lubi dużo i długo spać.
Potocznie: biała lub jasnożółta wydzielina zbierająca się w kąciku oka po śnie.
Wagon sypialny.
śpiochuForma rzeczownika „śpioch”, miejscownik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | śpioch | - |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | śpiochowi | śpiochom |
| Biernikkogo? co? | śpiocha | śpiochów |
| Narzędnikkim? czym? | śpiochem | śpiochami |
| Miejscownikw kim? w czym? | śpiochuobecna forma | śpiochach |
| Odchodnikod kogo? czego? | śpiocha | śpiochów |
| WołajnikTy... | śpiochuobecna forma | - |
| Forma | Forma |
|---|---|
| Inne formydo dalszego uporządkowania | śpiochy |
Zobacz, w jakich słowach występuje: śpiochu
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.