ŚPIĄCZKA
Stan długotrwałej utraty przytomności spowodowany chorobą lub urazem, w którym mózg pracuje w znacząco zaburzony sposób, a chory ńe reaguje na bodźce zewnętrzne. Wyróżnia śę m.in. śpiączkę cukrzycową i głęboką śpiączkę.
Potocznie: trudna do przezwyciężenia, nieodparta chęć zaśnięcia; senność.
Stan obojętności na to, co dźieje śę wokół, połączony z brakiem energii i niechęcią do działania; marazm. Stan podobny do uśpienia organizmu, w którym ńc śę ńe dźieje.

GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.