ŚMIGNICA
Dawna broń palna o wielu lufach, używana w XVI i XVII wieku; nazywana też organkami.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Dawna broń palna o wielu lufach, używana w XVI i XVII wieku; nazywana też organkami.
śmignicąForma rzeczownika „śmignica”, narzędnik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | śmignica | śmignice |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | śmignicy | śmignicom |
| Biernikkogo? co? | śmignicę | śmignice |
| Narzędnikkim? czym? | śmignicąobecna forma | śmignicami |
| Miejscownikw kim? w czym? | śmignicy | śmignicach |
| Odchodnikod kogo? czego? | śmignicy | śmignic |
| WołajnikTy... | śmignico | śmignice |
Zobacz, w jakich słowach występuje: śmignicą
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.