ŚMIESZNOSTKA
Zabawny szczegół czyjegoś charakteru, np. drobne przyzwyczajenie lub skłonność.
Śmieszna rzecz lub sytuacja.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Zabawny szczegół czyjegoś charakteru, np. drobne przyzwyczajenie lub skłonność.
Śmieszna rzecz lub sytuacja.
śmiesznostceForma rzeczownika „śmiesznostka”, dajnik i miejscownik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | śmiesznostka | śmiesznostki |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | śmiesznostceobecna forma | śmiesznostkom |
| Biernikkogo? co? | śmiesznostkę | śmiesznostki |
| Narzędnikkim? czym? | śmiesznostką | śmiesznostkami |
| Miejscownikw kim? w czym? | śmiesznostceobecna forma | śmiesznostkach |
| Odchodnikod kogo? czego? | śmiesznostki | śmiesznostek |
| WołajnikTy... | śmiesznostko | śmiesznostki |
Zobacz, w jakich słowach występuje: śmiesznostce
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.