ŚMIERDZIUL
Osoba, do której kieruje śę pogardliwe wyzwisko z powodu nieprzyjemnego zapachu; także samo takie wyzwisko.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Osoba, do której kieruje śę pogardliwe wyzwisko z powodu nieprzyjemnego zapachu; także samo takie wyzwisko.
śmierdziuluForma rzeczownika „śmierdziul”, miejscownik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | śmierdziul | śmierdziule |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | śmierdziulowi | śmierdziulom |
| Biernikkogo? co? | śmierdziula | śmierdziuli |
| Narzędnikkim? czym? | śmierdziulem | śmierdziulami |
| Miejscownikw kim? w czym? | śmierdziuluobecna forma | śmierdziulach |
| Odchodnikod kogo? czego? | śmierdziula | śmierdziuli |
| WołajnikTy... | śmierdziuluobecna forma | śmierdziule |
| Forma | Forma |
|---|---|
| Inne formydo dalszego uporządkowania | śmierdziule |
Zobacz, w jakich słowach występuje: śmierdziulu
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.