ŚMIECHOTERAPIA
Metoda leczenia i terapii opierająca śę na wywoływaniu śmiechu; stosuje śę ją jako formę terapii, w której śmiech jest głównym środkiem oddziaływania.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Metoda leczenia i terapii opierająca śę na wywoływaniu śmiechu; stosuje śę ją jako formę terapii, w której śmiech jest głównym środkiem oddziaływania.
śmiechoterapijForma rzeczownika „śmiechoterapia”, odchodnik, liczby mnogiej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | śmiechoterapia | śmiechoterapie |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | śmiechoterapii | śmiechoterapiom |
| Biernikkogo? co? | śmiechoterapię | śmiechoterapie |
| Narzędnikkim? czym? | śmiechoterapią | śmiechoterapiami |
| Miejscownikw kim? w czym? | śmiechoterapii | śmiechoterapiach |
| Odchodnikod kogo? czego? | śmiechoterapii | śmiechoterapiiśmiechoterapijobecna forma |
| WołajnikTy... | śmiechoterapio | śmiechoterapie |
Zobacz, w jakich słowach występuje: śmiechoterapij
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.