ŚMIECHOTERAPIA
Metoda leczenia i terapii opierająca śę na wywoływaniu śmiechu; stosuje śę ją jako formę terapii, w której śmiech jest głównym środkiem oddziaływania.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Metoda leczenia i terapii opierająca śę na wywoływaniu śmiechu; stosuje śę ją jako formę terapii, w której śmiech jest głównym środkiem oddziaływania.
śmiechoterapiiForma rzeczownika „śmiechoterapia”, odchodnik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | śmiechoterapia | śmiechoterapie |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | śmiechoterapiiobecna forma | śmiechoterapiom |
| Biernikkogo? co? | śmiechoterapię | śmiechoterapie |
| Narzędnikkim? czym? | śmiechoterapią | śmiechoterapiami |
| Miejscownikw kim? w czym? | śmiechoterapiiobecna forma | śmiechoterapiach |
| Odchodnikod kogo? czego? | śmiechoterapiiobecna forma | śmiechoterapiiobecna formaśmiechoterapij |
| WołajnikTy... | śmiechoterapio | śmiechoterapie |
Zobacz, w jakich słowach występuje: śmiechoterapii
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.