ŚLINKA
Płynna wydzielina gruczołów ślinowych w jamie ustnej, zawierająca enzymy trawienne; zdrobniale lub ekspresywnie o ślinie.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Płynna wydzielina gruczołów ślinowych w jamie ustnej, zawierająca enzymy trawienne; zdrobniale lub ekspresywnie o ślinie.
ślinkiForma rzeczownika „ślinka”, odchodnik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | ślinka | ślinkiobecna forma |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | ślince | ślinkom |
| Biernikkogo? co? | ślinkę | ślinkiobecna forma |
| Narzędnikkim? czym? | ślinką | ślinkami |
| Miejscownikw kim? w czym? | ślince | ślinkach |
| Odchodnikod kogo? czego? | ślinkiobecna forma | ślinek |
| WołajnikTy... | ślinko | ślinkiobecna forma |
Zobacz, w jakich słowach występuje: ślinki
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.