ŚLEPOWATOŚĆ
Cecha osoby słabo widzącej lub niedowidzącej.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Cecha osoby słabo widzącej lub niedowidzącej.
ślepowatościForma rzeczownika „ślepowatość”, odchodnik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | ślepowatość | ślepowatościobecna forma |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | ślepowatościobecna forma | ślepowatościom |
| Biernikkogo? co? | ślepowatość | ślepowatościobecna forma |
| Narzędnikkim? czym? | ślepowatością | ślepowatościami |
| Miejscownikw kim? w czym? | ślepowatościobecna forma | ślepowatościach |
| Odchodnikod kogo? czego? | ślepowatościobecna forma | ślepowatościobecna forma |
| WołajnikTy... | ślepowatościobecna forma | ślepowatościobecna forma |
Zobacz, w jakich słowach występuje: ślepowatości
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.