ŚLEPIOTA
Mała, czarna pszczoła żyjąca naturalnie w dziupli, wyróżniana przez bartników jako osobna odmiana; nazywana też ślepiotką.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Mała, czarna pszczoła żyjąca naturalnie w dziupli, wyróżniana przez bartników jako osobna odmiana; nazywana też ślepiotką.
ślepiotForma rzeczownika „ślepiota”, odchodnik, liczby mnogiej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | ślepiota | ślepioty |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | ślepiocie | ślepiotom |
| Biernikkogo? co? | ślepiotę | ślepioty |
| Narzędnikkim? czym? | ślepiotą | ślepiotami |
| Miejscownikw kim? w czym? | ślepiocie | ślepiotach |
| Odchodnikod kogo? czego? | ślepioty | ślepiotobecna forma |
| WołajnikTy... | ślepioto | ślepioty |
Zobacz, w jakich słowach występuje: ślepiot
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.