ŚLEPIK
Owad z rzędu pluskwiaków równoskrzydłych, np. ślepik różowiec; ma błoniaste skrzydła, skacze i odżywia śę roślinami.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Owad z rzędu pluskwiaków równoskrzydłych, np. ślepik różowiec; ma błoniaste skrzydła, skacze i odżywia śę roślinami.
ślepikuForma rzeczownika „ślepik”, miejscownik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | ślepik | ślepiki |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | ślepikowi | ślepikom |
| Biernikkogo? co? | ślepika | ślepiki |
| Narzędnikkim? czym? | ślepikiem | ślepikami |
| Miejscownikw kim? w czym? | ślepikuobecna forma | ślepikach |
| Odchodnikod kogo? czego? | ślepika | ślepików |
| WołajnikTy... | ślepikuobecna forma | ślepiki |
Zobacz, w jakich słowach występuje: ślepiku
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.