ŚCIERCIAŁKA
W średniowieczu: rycerz ńższego stanu, ńemający własnej siedziby.
Mężczyzna świeżo włączony w szeregi szlachty.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
W średniowieczu: rycerz ńższego stanu, ńemający własnej siedziby.
Mężczyzna świeżo włączony w szeregi szlachty.
ścierciałkęForma rzeczownika „ścierciałka”, biernik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | ścierciałka | ścierciałkowie |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | ścierciałce | ścierciałkom |
| Biernikkogo? co? | ścierciałkęobecna forma | ścierciałekścierciałków |
| Narzędnikkim? czym? | ścierciałką | ścierciałkami |
| Miejscownikw kim? w czym? | ścierciałce | ścierciałkach |
| Odchodnikod kogo? czego? | ścierciałki | ścierciałekścierciałków |
| WołajnikTy... | ścierciałko | ścierciałkowie |
| Forma | Forma |
|---|---|
| Inne formydo dalszego uporządkowania | ścierciałki |
Zobacz, w jakich słowach występuje: ścierciałkę
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.