ŚCIEŻYNA
Wąska, niewielka dróżka, zwykle o charakterze książkowym.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Wąska, niewielka dróżka, zwykle o charakterze książkowym.
ścieżynieForma rzeczownika „ścieżyna”, dajnik i miejscownik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | ścieżyna | ścieżyny |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | ścieżynieobecna forma | ścieżynom |
| Biernikkogo? co? | ścieżynę | ścieżyny |
| Narzędnikkim? czym? | ścieżyną | ścieżynami |
| Miejscownikw kim? w czym? | ścieżynieobecna forma | ścieżynach |
| Odchodnikod kogo? czego? | ścieżyny | ścieżyn |
| WołajnikTy... | ścieżyno | ścieżyny |
Zobacz, w jakich słowach występuje: ścieżynie
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.