ŚCICHAPĘK
Osoba, która z pozoru wydaje śę cicha i spokojna, ale potrafi zachować śę w nagły i zaskakujący sposób; cicha woda.
Taki, który jest nagły i niespodziewany, zaskakujący.
W sposób nagły i niespodziewany, znienacka.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Osoba, która z pozoru wydaje śę cicha i spokojna, ale potrafi zachować śę w nagły i zaskakujący sposób; cicha woda.
Taki, który jest nagły i niespodziewany, zaskakujący.
W sposób nagły i niespodziewany, znienacka.
ścichapękForma rzeczownika „ścichapęk”, mianownik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.
ścichapękPrzysłówek związany z hasłem gramatycznym „ścichapęk”.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | ścichapękobecna forma | - |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | ścichapękowi | ścichapękom |
| Biernikkogo? co? | ścichapęka | ścichapęków |
| Narzędnikkim? czym? | ścichapękiem | ścichapękami |
| Miejscownikw kim? w czym? | ścichapęku | ścichapękach |
| Odchodnikod kogo? czego? | ścichapęka | ścichapęków |
| WołajnikTy... | ścichapęku | - |
| Forma | Forma |
|---|---|
| Przysłówekjak? | ścichapękobecna forma |
| Forma | Forma |
|---|---|
| Inne formydo dalszego uporządkowania | ścichapęki |
Zobacz, w jakich słowach występuje: ścichapęk
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.