ŁYSK
Dawniej: błysk, krótkie silne światło.
Staropolskie: łydka.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Dawniej: błysk, krótkie silne światło.
Staropolskie: łydka.
łyskForma rzeczownika „łysk”, mianownik i biernik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | łyskobecna forma | Łyski |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | Łyskowi | Łyskom |
| Biernikkogo? co? | łyskobecna forma | Łyski |
| Narzędnikkim? czym? | Łyskiem | Łyskami |
| Miejscownikw kim? w czym? | Łysku | Łyskach |
| Odchodnikod kogo? czego? | Łysku | Łysków |
| WołajnikTy... | Łysku | Łyski |
Zobacz, w jakich słowach występuje: łysk
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.