ŁUSKACZ
Osoba zajmująca śę łuskaniem czegoś, np. strączków lub ziaren.
Przyrząd służący do łuskania, czyli usuwania łusek lub osłonek z nasion, strączków czy ziaren.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Osoba zajmująca śę łuskaniem czegoś, np. strączków lub ziaren.
Przyrząd służący do łuskania, czyli usuwania łusek lub osłonek z nasion, strączków czy ziaren.
łuskaczyForma rzeczownika „łuskacz”, odchodnik, liczby mnogiej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | łuskacz | łuskacze |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | łuskaczowi | łuskaczom |
| Biernikkogo? co? | łuskacz | łuskacze |
| Narzędnikkim? czym? | łuskaczem | łuskaczami |
| Miejscownikw kim? w czym? | łuskaczu | łuskaczach |
| Odchodnikod kogo? czego? | łuskacza | łuskaczówłuskaczyobecna forma |
| WołajnikTy... | łuskaczu | łuskacze |
Zobacz, w jakich słowach występuje: łuskaczy
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.