ŁUPINA
Zewnętrzna warstwa okrywająca owoc, warzywo, korzeń jadalny lub nasiono, zwykle cienka i twarda. Łupiną jest np. skorupka orzecha albo zdrewniała osłona nasion.
Potocznie i przenośnie mała łódź, zwłaszcza w zestawieniu z dużymi statkami.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Zewnętrzna warstwa okrywająca owoc, warzywo, korzeń jadalny lub nasiono, zwykle cienka i twarda. Łupiną jest np. skorupka orzecha albo zdrewniała osłona nasion.
Potocznie i przenośnie mała łódź, zwłaszcza w zestawieniu z dużymi statkami.
łupinieForma rzeczownika „łupina”, dajnik i miejscownik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | łupina | łupiny |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | łupinieobecna forma | łupinom |
| Biernikkogo? co? | łupinę | łupiny |
| Narzędnikkim? czym? | łupiną | łupinami |
| Miejscownikw kim? w czym? | łupinieobecna forma | łupinach |
| Odchodnikod kogo? czego? | łupiny | łupin |
| WołajnikTy... | łupino | łupiny |
Zobacz, w jakich słowach występuje: łupinie
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.