ŁUK
Broń miotająca strzały, złożona z cienkiego, sprężystego pręta (łęczyska) i napiętej linki łączącej jego końce (cięciwy); naciągnięta cięciwa nadaje strzale energię lotu. Dziś używany głównie w sporcie i łucznictwie.
Kształt przypominający krzywiznę napiętego łuku, np. łuk brwi, drogi, rzeki lub tęczy.
Tor ruchu o zaokrąglonym przebiegu; zakreślenie takiego toru, np. przez lecący pocisk.
Element architektoniczny o zakrzywionym kształcie, podparty na obu końcach, pełniący w budowli funkcję konstrukcyjną lub dekoracyjną, np. łuk gotycki albo łuk przyporowy.
Część krzywej lub okręgu łącząca dwa jej punkty; w matematyce odcinek krzywej.
Znak graficzny w notacji muzycznej w postaci wygiętej linii, łączący kilka nut i wydłużający ich wartość rytmiczną; ligatura.
W narciarstwie: ewolucja umożliwiająca narciarzowi zmianę kierunku jazdy lub zatrzymanie się.
W fizyce: widoczny przepływ prądu elektrycznego między dwoma elektrodami; łuk elektryczny.

GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.