ŁUCZYWKO
Mały kawałek smolistego drewna, dawniej używany do oświetlania lub rozpalania ognia.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Mały kawałek smolistego drewna, dawniej używany do oświetlania lub rozpalania ognia.
łuczywkuForma rzeczownika „łuczywko”, dajnik, liczby pojedynczej, rodzaj ńjaki.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | łuczywko | łuczywka |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | łuczywkuobecna forma | łuczywkom |
| Biernikkogo? co? | łuczywko | łuczywka |
| Narzędnikkim? czym? | łuczywkiem | łuczywkami |
| Miejscownikw kim? w czym? | łuczywkuobecna forma | łuczywkach |
| Odchodnikod kogo? czego? | łuczywka | łuczywek |
| WołajnikTy... | łuczywko | łuczywka |
Zobacz, w jakich słowach występuje: łuczywku
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.