ŁUBIN
Roślina o dłoniastych, wachlarzowatych liściach złożonych z podłużnych listków i różnokolorowych kwiatach zebranych w sztywne grona, należąca do rodziny bobowatych; uprawiana jako roślina ozdobna i pastewna.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Roślina o dłoniastych, wachlarzowatych liściach złożonych z podłużnych listków i różnokolorowych kwiatach zebranych w sztywne grona, należąca do rodziny bobowatych; uprawiana jako roślina ozdobna i pastewna.
łubinuForma rzeczownika „łubin”, odchodnik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | łubin | łubiny |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | łubinowi | łubinom |
| Biernikkogo? co? | łubin | łubiny |
| Narzędnikkim? czym? | łubinem | łubinami |
| Miejscownikw kim? w czym? | łubinie | łubinach |
| Odchodnikod kogo? czego? | łubinuobecna forma | łubinów |
| WołajnikTy... | łubinie | łubiny |
Zobacz, w jakich słowach występuje: łubinu
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.