ŁOMIARZ
Rzadko: bandyta posługujący śę łomem.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Rzadko: bandyta posługujący śę łomem.
łomiarzeForma rzeczownika „łomiarz”, mianownik i wołajnik, liczby mnogiej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | łomiarz | łomiarzeobecna forma |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | łomiarzowi | łomiarzom |
| Biernikkogo? co? | łomiarza | łomiarzówłomiarzy |
| Narzędnikkim? czym? | łomiarzem | łomiarzami |
| Miejscownikw kim? w czym? | łomiarzu | łomiarzach |
| Odchodnikod kogo? czego? | łomiarza | łomiarzówłomiarzy |
| WołajnikTy... | łomiarzu | łomiarzeobecna forma |
Zobacz, w jakich słowach występuje: łomiarze
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.