ŁOBUZKA
Kobieta wszczynająca bójki, wywołująca awantury, lekceważąca przyjęte zasady współżycia społecznego lub niszcząca cudzą własność.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Kobieta wszczynająca bójki, wywołująca awantury, lekceważąca przyjęte zasady współżycia społecznego lub niszcząca cudzą własność.
łobuzkęForma rzeczownika „łobuzka”, biernik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński. Forma przestarzała.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | łobuzka | łobuzki |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | łobuzce | łobuzkom |
| Biernikkogo? co? | łobuzkęobecna forma | łobuzki |
| Narzędnikkim? czym? | łobuzką | łobuzkami |
| Miejscownikw kim? w czym? | łobuzce | łobuzkach |
| Odchodnikod kogo? czego? | łobuzki | łobuzek |
| WołajnikTy... | łobuzko | łobuzki |
Zobacz, w jakich słowach występuje: łobuzkę
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.