ŁEPAK
Potocznie: osoba zdolna, pomysłowa i sprytna; tęga głowa.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Potocznie: osoba zdolna, pomysłowa i sprytna; tęga głowa.
łepacyForma rzeczownika „łepak”, mianownik i wołajnik, liczby mnogiej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | łepakłepak | łepakiłepacyobecna forma |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | łepakowiłepakowi | łepakomłepakom |
| Biernikkogo? co? | łepakałepaka | łepakiłepaków |
| Narzędnikkim? czym? | łepakiemłepakiem | łepakamiłepakami |
| Miejscownikw kim? w czym? | łepakułepaku | łepakachłepakach |
| Odchodnikod kogo? czego? | łepakałepaka | łepakówłepaków |
| WołajnikTy... | łepakułepaku | łepakiłepacyobecna forma |
| Forma | Forma |
|---|---|
| Inne formydo dalszego uporządkowania | łepaki |
Zobacz, w jakich słowach występuje: łepacy
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.