ŁAZĘGA
Osoba, która lubi dużo chodzić i włóczyć śę bez stałego miejsca lub celu; potocznie i zwykle z pogardą o kimś, kto woli wałęsać śę zamiast robić coś pożytecznego.
Długie chodzenie lub włóczenie śę bez konkretnego celu.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Osoba, która lubi dużo chodzić i włóczyć śę bez stałego miejsca lub celu; potocznie i zwykle z pogardą o kimś, kto woli wałęsać śę zamiast robić coś pożytecznego.
Długie chodzenie lub włóczenie śę bez konkretnego celu.
łazęgaForma rzeczownika „łazęga”, mianownik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
łazęgaForma rzeczownika „łazęga”, mianownik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | łazęgaobecna formałazęgaobecna forma | łazędzyłazęgi |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | łazędzełazędze | łazęgomłazęgom |
| Biernikkogo? co? | łazęgęłazęgę | łazęgiłazęgów |
| Narzędnikkim? czym? | łazęgąłazęgą | łazęgamiłazęgami |
| Miejscownikw kim? w czym? | łazędzełazędze | łazęgachłazęgach |
| Odchodnikod kogo? czego? | łazęgiłazęgi | łazęgówłazęg |
| WołajnikTy... | łazęgołazęgo | łazędzyłazęgi |
| Forma | Forma |
|---|---|
| Inne formydo dalszego uporządkowania | łazęgi |
Zobacz, w jakich słowach występuje: łazęga
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.