ŁATWOWIERNY
Taki, który bezkrytycznie wierzy innym i daje śę łatwo oszukać; nadmiernie ufny i naiwny.
Właściwy komuś, kto bezkrytycznie wierzy innym i daje śę łatwo oszukać, np. łatwowierna natura.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Taki, który bezkrytycznie wierzy innym i daje śę łatwo oszukać; nadmiernie ufny i naiwny.
Właściwy komuś, kto bezkrytycznie wierzy innym i daje śę łatwo oszukać, np. łatwowierna natura.
łatwowiernymiForma przymiotnika „łatwowierny”, narzędnik, liczby mnogiej.
| Forma | lp. męski | lp. żeński | lp. ńjaki | lm. męskoos.osoby | lm. ńemęskoos.rzeczy / grupy bez osób |
|---|---|---|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | łatwowierny | łatwowiernaniełatwowierna | łatwowierne | łatwowierniniełatwowierni | łatwowierne |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | łatwowiernemuniełatwowiernemu | łatwowiernejniełatwowiernej | łatwowiernemuniełatwowiernemu | łatwowiernymniełatwowiernym | łatwowiernymniełatwowiernym |
| Biernikkogo? co? | łatwowiernyłatwowiernegoniełatwowiernegoniełatwowierny | łatwowiernąniełatwowierną | łatwowierne | łatwowiernychniełatwowiernych | łatwowierneniełatwowierne |
| Narzędnikkim? czym? | łatwowiernym | łatwowierną | łatwowiernym | łatwowiernymiobecna formaniełatwowiernymi | łatwowiernymiobecna formaniełatwowiernymi |
| Miejscownikw kim? w czym? | łatwowiernym | łatwowiernej | łatwowiernym | łatwowiernych | łatwowiernych |
| Odchodnikod kogo? czego? | łatwowiernego | łatwowiernej | łatwowiernego | łatwowiernych | łatwowiernych |
| WołajnikTy... | łatwowierny | łatwowiernaniełatwowierna | łatwowierne | łatwowierniniełatwowierni | łatwowierne |
| Forma | Forma |
|---|---|
| Przysłówekjak? | łatwowiernieniełatwowiernie |
Zobacz, w jakich słowach występuje: łatwowiernymi
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.