ŁATWOWIERNOŚĆ
Cecha osoby, która bezkrytycznie wierzy innym i daje śę łatwo oszukiwać.
Cecha czegoś, co jest właściwe komuś, kto bezkrytycznie wierzy innym i daje śę łatwo oszukać.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Cecha osoby, która bezkrytycznie wierzy innym i daje śę łatwo oszukiwać.
Cecha czegoś, co jest właściwe komuś, kto bezkrytycznie wierzy innym i daje śę łatwo oszukać.
łatwowiernościForma rzeczownika „łatwowierność”, odchodnik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | łatwowierność | łatwowiernościobecna forma |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | łatwowiernościobecna forma | łatwowiernościom |
| Biernikkogo? co? | łatwowierność | łatwowiernościobecna forma |
| Narzędnikkim? czym? | łatwowiernością | łatwowiernościami |
| Miejscownikw kim? w czym? | łatwowiernościobecna forma | łatwowiernościach |
| Odchodnikod kogo? czego? | łatwowiernościobecna forma | łatwowiernościobecna forma |
| WołajnikTy... | łatwowiernościobecna forma | łatwowiernościobecna forma |
Zobacz, w jakich słowach występuje: łatwowierności
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.