ŁAJNO
Potocznie: kał zwierzęcy, rzadziej ludzki.
Przenośnie: zła, moralnie naganna sytuacja; bagno, syf.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Potocznie: kał zwierzęcy, rzadziej ludzki.
Przenośnie: zła, moralnie naganna sytuacja; bagno, syf.
łajnoForma rzeczownika „łajno”, mianownik / biernik / wołajnik, liczby pojedynczej, rodzaj ńjaki.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | łajnoobecna forma | łajna |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | łajnu | łajnom |
| Biernikkogo? co? | łajnoobecna forma | łajna |
| Narzędnikkim? czym? | łajnem | łajnami |
| Miejscownikw kim? w czym? | łajnie | łajnach |
| Odchodnikod kogo? czego? | łajna | łajenłajn |
| WołajnikTy... | łajnoobecna forma | łajna |
Zobacz, w jakich słowach występuje: łajno
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.