ŁAJDACZYNA
Osoba nieuczciwa i niegodziwa, zasługująca na potępienie; wyraz ekspresywny, zwykle o mężczyźnie, ale może też określać kobietę.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Osoba nieuczciwa i niegodziwa, zasługująca na potępienie; wyraz ekspresywny, zwykle o mężczyźnie, ale może też określać kobietę.
łajdaczynieForma rzeczownika „łajdaczyna”, dajnik i miejscownik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | łajdaczyna | - |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | łajdaczynieobecna forma | łajdaczynom |
| Biernikkogo? co? | łajdaczynę | łajdaczynów |
| Narzędnikkim? czym? | łajdaczyną | łajdaczynami |
| Miejscownikw kim? w czym? | łajdaczynieobecna forma | łajdaczynach |
| Odchodnikod kogo? czego? | łajdaczyny | łajdaczynów |
| WołajnikTy... | łajdaczyno | - |
| Forma | Forma |
|---|---|
| Inne formydo dalszego uporządkowania | łajdaczynyłajdaczyn |
Zobacz, w jakich słowach występuje: łajdaczynie
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.