ŁAJDACTWO
Podły, nieuczciwy czyn lub takie postępowanie; zachowanie typowe dla łajdaka.
Cecha kogoś, kto postępuje nieetycznie i zasługuje na potępienie.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Podły, nieuczciwy czyn lub takie postępowanie; zachowanie typowe dla łajdaka.
Cecha kogoś, kto postępuje nieetycznie i zasługuje na potępienie.
łajdactwoForma rzeczownika „łajdactwo”, mianownik / biernik / wołajnik, liczby pojedynczej, rodzaj ńjaki.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | łajdactwoobecna forma | łajdactwa |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | łajdactwu | łajdactwom |
| Biernikkogo? co? | łajdactwoobecna forma | łajdactwa |
| Narzędnikkim? czym? | łajdactwem | łajdactwami |
| Miejscownikw kim? w czym? | łajdactwie | łajdactwach |
| Odchodnikod kogo? czego? | łajdactwa | łajdactw |
| WołajnikTy... | łajdactwoobecna forma | łajdactwa |
Zobacz, w jakich słowach występuje: łajdactwo
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.