ŁAGUN
Jedna z drewnianych belek tworzących podkład, na którym stoi budowany lub wyciągnięty na brzeg statek.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Jedna z drewnianych belek tworzących podkład, na którym stoi budowany lub wyciągnięty na brzeg statek.
łagunieForma rzeczownika „łagun”, miejscownik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | łagun | łaguny |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | łagunowi | łagunom |
| Biernikkogo? co? | łagun | łaguny |
| Narzędnikkim? czym? | łagunem | łagunami |
| Miejscownikw kim? w czym? | łagunieobecna forma | łagunach |
| Odchodnikod kogo? czego? | łaguna | łagunów |
| WołajnikTy... | łagunieobecna forma | łaguny |
Zobacz, w jakich słowach występuje: łagunie
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.