ŁACIARZ
Osoba, zwykle krawiec, która łata i naprawia stare rzeczy, zwłaszcza odzież.
Handlarz starymi rzeczami lub szmatami.
Człowiek nędznie ubrany, zaniedbany i brudny; obdartus.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Osoba, zwykle krawiec, która łata i naprawia stare rzeczy, zwłaszcza odzież.
Handlarz starymi rzeczami lub szmatami.
Człowiek nędznie ubrany, zaniedbany i brudny; obdartus.
łaciarzamiForma rzeczownika „łaciarz”, narzędnik, liczby mnogiej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | łaciarz | łaciarze |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | łaciarzowi | łaciarzom |
| Biernikkogo? co? | łaciarza | łaciarzówłaciarzy |
| Narzędnikkim? czym? | łaciarzem | łaciarzamiobecna forma |
| Miejscownikw kim? w czym? | łaciarzu | łaciarzach |
| Odchodnikod kogo? czego? | łaciarza | łaciarzówłaciarzy |
| WołajnikTy... | łaciarzu | łaciarze |
| Forma | Forma |
|---|---|
| Inne formydo dalszego uporządkowania | łaciarze |
Zobacz, w jakich słowach występuje: łaciarzami
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.