ŁACIŃSKOŚĆ
Cecha czegoś, co jest łacińskie — zwłaszcza ukształtowane pod wpływem ludzi posługujących śę łaciną lub związane z kulturą rzymską.
W retoryce jedna z zasad elokucji, czyli poprawność wysłowienia.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Cecha czegoś, co jest łacińskie — zwłaszcza ukształtowane pod wpływem ludzi posługujących śę łaciną lub związane z kulturą rzymską.
W retoryce jedna z zasad elokucji, czyli poprawność wysłowienia.
łacińskościamiForma rzeczownika „łacińskość”, narzędnik, liczby mnogiej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | łacińskość | łacińskości |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | łacińskości | łacińskościom |
| Biernikkogo? co? | łacińskość | łacińskości |
| Narzędnikkim? czym? | łacińskością | łacińskościamiobecna forma |
| Miejscownikw kim? w czym? | łacińskości | łacińskościach |
| Odchodnikod kogo? czego? | łacińskości | łacińskości |
| WołajnikTy... | łacińskości | łacińskości |
Zobacz, w jakich słowach występuje: łacińskościami
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.