ŁACIŃSKOŚĆ
Cecha czegoś, co jest łacińskie — zwłaszcza ukształtowane pod wpływem ludzi posługujących śę łaciną lub związane z kulturą rzymską.
W retoryce jedna z zasad elokucji, czyli poprawność wysłowienia.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Cecha czegoś, co jest łacińskie — zwłaszcza ukształtowane pod wpływem ludzi posługujących śę łaciną lub związane z kulturą rzymską.
W retoryce jedna z zasad elokucji, czyli poprawność wysłowienia.
łacińskościForma rzeczownika „łacińskość”, odchodnik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | łacińskość | łacińskościobecna forma |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | łacińskościobecna forma | łacińskościom |
| Biernikkogo? co? | łacińskość | łacińskościobecna forma |
| Narzędnikkim? czym? | łacińskością | łacińskościami |
| Miejscownikw kim? w czym? | łacińskościobecna forma | łacińskościach |
| Odchodnikod kogo? czego? | łacińskościobecna forma | łacińskościobecna forma |
| WołajnikTy... | łacińskościobecna forma | łacińskościobecna forma |
Zobacz, w jakich słowach występuje: łacińskości
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.