ŁACHMANIARZ
Mężczyzna ubrany nędznie, w stare i zniszczone ubrania, często zaniedbany i brudny; słowo pogardliwe.
Dawniej: szmaciarz, czyli ten, kto zbierał szmaty i je sprzedawał.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Mężczyzna ubrany nędznie, w stare i zniszczone ubrania, często zaniedbany i brudny; słowo pogardliwe.
Dawniej: szmaciarz, czyli ten, kto zbierał szmaty i je sprzedawał.
łachmaniarzaForma rzeczownika „łachmaniarz”, odchodnik i biernik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | łachmaniarz | łachmaniarze |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | łachmaniarzowi | łachmaniarzom |
| Biernikkogo? co? | łachmaniarzaobecna forma | łachmaniarzówłachmaniarzy |
| Narzędnikkim? czym? | łachmaniarzem | łachmaniarzami |
| Miejscownikw kim? w czym? | łachmaniarzu | łachmaniarzach |
| Odchodnikod kogo? czego? | łachmaniarzaobecna forma | łachmaniarzówłachmaniarzy |
| WołajnikTy... | łachmaniarzu | łachmaniarze |
| Forma | Forma |
|---|---|
| Inne formydo dalszego uporządkowania | łachmaniarze |
Zobacz, w jakich słowach występuje: łachmaniarza
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.