ŁACHMANIARKA
Pogardliwie o kobiecie nędznie, brudno i zaniedbanie ubranej, chodzącej w zniszczonym, podartym odzieniu.
Dawniej: kobieta zajmująca śę zbieraniem i sprzedażą starych, zniszczonych ubrań oraz szmat.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Pogardliwie o kobiecie nędznie, brudno i zaniedbanie ubranej, chodzącej w zniszczonym, podartym odzieniu.
Dawniej: kobieta zajmująca śę zbieraniem i sprzedażą starych, zniszczonych ubrań oraz szmat.
łachmaniarekForma rzeczownika „łachmaniarka”, odchodnik, liczby mnogiej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | łachmaniarka | łachmaniarki |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | łachmaniarce | łachmaniarkom |
| Biernikkogo? co? | łachmaniarkę | łachmaniarki |
| Narzędnikkim? czym? | łachmaniarką | łachmaniarkami |
| Miejscownikw kim? w czym? | łachmaniarce | łachmaniarkach |
| Odchodnikod kogo? czego? | łachmaniarki | łachmaniarekobecna forma |
| WołajnikTy... | łachmaniarko | łachmaniarki |
Zobacz, w jakich słowach występuje: łachmaniarek
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.