ŁABUŃ
Łabuń długonogi to gatunek pajęczaka z rzędu kosarzy.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Łabuń długonogi to gatunek pajęczaka z rzędu kosarzy.
łabuńForma rzeczownika „Łabuń”, mianownik i biernik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | łabuńobecna forma | Łabunie |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | łabuniowi | łabuniom |
| Biernikkogo? co? | łabuńobecna forma | Łabunie |
| Narzędnikkim? czym? | Łabuniem | łabuniami |
| Miejscownikw kim? w czym? | Łabuniu | łabuniach |
| Odchodnikod kogo? czego? | Łabunia | łabuni |
| WołajnikTy... | Łabuniu | Łabunie |
Zobacz, w jakich słowach występuje: łabuń
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.