ĆMY
Przestarzały lub dawny przymiotnik oznaczający ćemny, mroczny, pozbawiony światła; dawniej też matowy, bez połysku.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Przestarzały lub dawny przymiotnik oznaczający ćemny, mroczny, pozbawiony światła; dawniej też matowy, bez połysku.
ćmejForma przymiotnika „ćmy”, dajnik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | 1 os. lp.ja | 2 os. lp.ty | 3 os. lp.on / ona / ono | 1 os. lm.my | 2 os. lm.wy | 3 os. lm.oni / one |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Podstawowywezwanie / polecenie | - | - | - | niećmy | - | - |
| Forma | lp. męski | lp. żeński | lp. ńjaki | lm. męskoos.osoby | lm. ńemęskoos.rzeczy / grupy bez osób |
|---|---|---|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | ćmy | ćmaniećma | ćme | ćminiećmi | ćme |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | ćmemuniećmemu | ćmejobecna formaniećmej | ćmemuniećmemu | ćmymniećmym | ćmymniećmym |
| Biernikkogo? co? | ćmyćmegoniećmego | ćmąniećmą | ćme | ćmychniećmych | ćmeniećme |
| Narzędnikkim? czym? | ćmym | ćmą | ćmym | ćmyminiećmymi | ćmyminiećmymi |
| Miejscownikw kim? w czym? | ćmym | ćmejobecna forma | ćmym | ćmych | ćmych |
| Odchodnikod kogo? czego? | ćmego | ćmejobecna forma | ćmego | ćmych | ćmych |
| WołajnikTy... | ćmy | ćmaniećma | ćme | ćminiećmi | ćme |
Zobacz, w jakich słowach występuje: ćmej
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.