Do budowy słów w języku lechickim (polskim) wykorzystano powtarzalny system, oparty na przypisaniu znaczeń poszczególnym dźwiękom, które ludzie potrafią wymówić.

Każdy dźwięk powstaje dzięki określonemu ułożeniu ust, języka, zębów oraz sposobowi przepływu powietrza. Budowa ludzkiej jamy gębowej sprawia, że liczba możliwych do wyartykułowania dźwięków jest ograńiczona. Jedne wymagają większego wyśiłku, inne są prostsze i bardziej naturalne.

Z biegiem czasu, spośród całej gamy możliwych dźwięków, do codziennej mowy wybrano te, które są najbardziej charakterystyczne, łatwe do rozróżnienia i stosunkowo wygodne do wymówienia przy łączeniu je w słowa. W efekcie powstał zbiór podstawowych głosek, które tworzą fundament naszego języka.

Obecńe wyróżniamy 39 podstawowych dźwięków (głosek), które stanowią podstawę budowania słów (choć są ślady w naszych słowach, która świadczą o tym, że było ich 40)

Każda z tych głosek ma własne znaczenie wynikające z obserwacji ruchu ust, języka oraz sposobu powstawania danego dźwięku. Oznacza to, że każda głoska posiada własną symbolikę i może być traktowana jako samodzielny nośnik znaczenia.

Słowa powstają więc poprzez łączenie kolejnych głosek, a znaczenie całego wyrazu wynika z połączenia znaczeń jego elementów.

Znaczenia wszystkich głosek zostały już potwierdzone podczas analizy tysięcy słów. Każde z nich zostało rozłożone na poszczególne głoski i morfemy, pokazując, jak ich znaczenia wspólnie budują znaczenie całego wyrazu.

Rezultaty tych analiz prezentujemy w kolejnych artykułach, w słowniku Źródłosłów, gdzie przy opracowanych słowach pokazana jest ich budowa i znaczenie, a także w filmach Pierwszy Język dostępnych na YouTube. Wszystkie te materiały wzajemńe śę uzupełniają, pozwalając krok po kroku poznawać zasady budowy języka.