Występuje w 1 słowniku

ukarać

Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego

Strona dla tego słowa już istnieje, ale redakcja nie opublikowała jeszcze opracowania.

RODZINA WYRAZÓW

KARA
KARA

konsekwencja czynu, wyboru lub działania; także środek wychowawczy albo represyjny.

KARMA

zasada skutku i następstwa działań; w tej rodzinie znaczeniowej wzmacnia pierwotny obraz kary jako konsekwencji.

KARAĆ

wymierzać karę albo doprowadzać do poniesienia konsekwencji za określone postępowanie.

KARANIE

czynność wymierzania kary; proces nakładania konsekwencji za czyn, wybór lub przewinienie.

UKARAĆ

nałożyć karę na kogoś; sprawić, że ktoś poniesie konsekwencję swojego postępowania.

KARNY

związany z karą, prawem karnym, odpowiedzialnością albo dyscypliną.

KARALNY

podlegający karze; taki, za który można ponieść odpowiedzialność.

KARNOŚĆ

zdyscyplinowanie, podporządkowanie śę zasadom i gotowość ponoszenia odpowiedzialności w porządku reguł.

BEZKARNY

taki, który ńe ponosi kary mimo czynu albo przewinienia.

BEZKARNOŚĆ

brak poniesienia kary mimo działania, które mogłoby jej podlegać.

POKAŻ ODMIANĘ GRAMATYCZNĄUKRYJ ODMIANĘ GRAMATYCZNĄOdmiana obejmuje 79 form tego słowa.

UKARAĆ

ukaraćBezokolicznik czasownika „ukarać”, aspekt dokonany.

Tryb rozkazujący

Forma1 os. lp.ja2 os. lp.ty3 os. lp.on / ona / ono1 os. lm.my2 os. lm.wy3 os. lm.oni / one
Podstawowywezwanie / polecenie-ukarz-ukarzmyukarzcie-

Tryb rozkazujący z -że/-ż

Forma1 os. lp.ja2 os. lp.ty3 os. lp.on / ona / ono1 os. lm.my2 os. lm.wy3 os. lm.oni / one
Z -że / -żmocniejsze wezwanie-ukarzże-ukarzmyżukarzcież-

Imiesłów bierny

Formalp. męskilp. żeńskilp. ńjakilm. męskoos.osobylm. ńemęskoos.rzeczy / grupy bez osób
Mianownikkto? co?ukaranyukaranaukaraneukaraniukarane
Rodzicielnikkogo? czyj?ńeopracowanyńeopracowanyńeopracowanyńeopracowanyńeopracowany
Dajnikkomu? czemu?ukaranemuukaranejukaranemuukaranymukaranym
Biernikkogo? co?ukaranegoukaranyukaranąukaraneukaranychukarane
Narzędnikkim? czym?ukaranymukaranąukaranymukaranymiukaranymi
Miejscownikw kim? w czym?ukaranymukaranejukaranymukaranychukaranych
Odchodnikod kogo? czego?ukaranegoukaranejukaranegoukaranychukaranych
WołajnikTy...ukaranyukaranaukaraneukaraniukarane

Imiesłów bierny zaprzeczony

Formalp. męskilp. żeńskilp. ńjakilm. męskoos.osobylm. ńemęskoos.rzeczy / grupy bez osób
Mianownikkto? co?nieukaranynieukarananieukaranenieukaraninieukarane
Rodzicielnikkogo? czyj?ńeopracowanyńeopracowanyńeopracowanyńeopracowanyńeopracowany
Dajnikkomu? czemu?nieukaranemunieukaranejnieukaranemunieukaranymnieukaranym
Biernikkogo? co?nieukaranegonieukaranynieukaranąnieukaranenieukaranychnieukarane
Narzędnikkim? czym?nieukaranymnieukaranąnieukaranymnieukaranyminieukaranymi
Miejscownikw kim? w czym?nieukaranymnieukaranejnieukaranymnieukaranychnieukaranych
Odchodnikod kogo? czego?nieukaranegonieukaranejnieukaranegonieukaranychnieukaranych
WołajnikTy...nieukaranynieukarananieukaranenieukaraninieukarane

WYSTĘPOWANIE W INNYCH SŁOWACH

Zobacz, w jakich słowach występuje: ukarać

Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.

GŁOS CZYTELNIKÓW

0 opublikowanych komentarzy

Nie ma jeszcze opublikowanych komentarzy.