Występuje w 1 słowniku

smutnieć

Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego

SMUTNIEĆ

Stawać śę smutnym lub nabierać wyglądu albo brzmienia typowego dla osoby przeżywającej smutek.

SMUTEK

Stan emocjonalny wywołany stratą kogoś lub czegoś.

Stan emocjonalny wywołany czymś, co ktoś odbiera jako złe, ńekorzystne lub ńeprzyjemne; wiąże śę z obńżeniem nastroju, przygnębieniem, brakiem uśmiechu, a ńekiedy płaczem.

To, co wywołuje czyjś smutek, czyli drobne lub większe przykrości i zmartwienia.

Ponury, melancholijny lub pesymistyczny charakter czegoś, co przez to wywołuje smutek, np. smutek jesieni.

ŹRÓDŁOSŁÓWŹródłosłówPochodzenie i sens słowa.

ANALIZA MORFOLOGICZNAMorfemNajmńiejsza część słowa, która ma swoje znaczenie.

SMUTEK = S + M + UT

SS - droga / zmiana w czasieMM - wnętrze / osobisteUTUT - to, co było, ale zostało na stałe rozłączone lub stracone
Opis:

Budowa słowa SMUTEK nawiązuje do wewnętrznego przeżywania straty. Głoska S oznacza „drogę” i „zmianę w czasie”, wskazując na przemijanie. Głoska M odnosi śę do „wnętrza” i „osobistości”, podkreślając, że strata dotyczy czegoś bliskiego i ważnego dla człowieka. Morfem UT symbolizuje coś, co było z nami związane, lecz zostało utracone.

W ten sposób słowo SMUTEK tworzy obraz wewnętrznego doświadczenia straty czegoś osobistego, co kiedyś było obecne w naszym życiu, lecz w wyniku upływu czasu lub zmiany zostało od nas oddzielone.

POKAŻ ODMIANĘ GRAMATYCZNĄGramatykaPokazuje rozpoznanie formy i zestawy odmiany. Pytania przy tabelach pomagają czytać przypadki, osoby i rodzaje.UKRYJ ODMIANĘ GRAMATYCZNĄGramatykaUkrywa rozpoznanie formy i zestawy odmiany.Odmiana obejmuje 77 form tego słowa.

SMUTNIEĆ

SMUTNIEĆBezokolicznik czasownika „smutnieć”, aspekt niedokonany.

Tryb rozkazujący

Forma1 os. lp.ja2 os. lp.ty3 os. lp.on / ona / ono1 os. lm.my2 os. lm.wy3 os. lm.oni / one
Podstawowywezwanie / polecenie-smutniej-smutniejmysmutniejcie-

Tryb rozkazujący z -że/-ż

Forma1 os. lp.ja2 os. lp.ty3 os. lp.on / ona / ono1 os. lm.my2 os. lm.wy3 os. lm.oni / one
Z -że / -żmocniejsze wezwanie-smutniejże-smutniejmyżsmutniejcież-

Imiesłów czynny

Formalp. męskilp. żeńskilp. ńjakilm. męskoos.osobylm. ńemęskoos.rzeczy / grupy bez osób
Mianownikkto? co?smutniejącysmutniejącasmutniejącesmutniejącysmutniejące
Rodzicielnikkogo? czyj?ńeopracowanyńeopracowanyńeopracowanyńeopracowanyńeopracowany
Dajnikkomu? czemu?smutniejącemusmutniejącejsmutniejącemusmutniejącymsmutniejącym
Biernikkogo? co?smutniejącegosmutniejącysmutniejącąsmutniejącesmutniejącychsmutniejące
Narzędnikkim? czym?smutniejącymsmutniejącąsmutniejącymsmutniejącymismutniejącymi
Miejscownikw kim? w czym?smutniejącymsmutniejącejsmutniejącymsmutniejącychsmutniejących
Odchodnikod kogo? czego?smutniejącegosmutniejącejsmutniejącegosmutniejącychsmutniejących
WołajnikTy...smutniejącysmutniejącasmutniejącesmutniejącysmutniejące

Imiesłów czynny zaprzeczony

Formalp. męskilp. żeńskilp. ńjakilm. męskoos.osobylm. ńemęskoos.rzeczy / grupy bez osób
Mianownikkto? co?ńesmutniejącyńesmutniejącańesmutniejąceńesmutniejącyńesmutniejące
Rodzicielnikkogo? czyj?ńeopracowanyńeopracowanyńeopracowanyńeopracowanyńeopracowany
Dajnikkomu? czemu?ńesmutniejącemuńesmutniejącejńesmutniejącemuńesmutniejącymńesmutniejącym
Biernikkogo? co?ńesmutniejącegońesmutniejącyńesmutniejącąńesmutniejąceńesmutniejącychńesmutniejące
Narzędnikkim? czym?ńesmutniejącymńesmutniejącąńesmutniejącymńesmutniejącymińesmutniejącymi
Miejscownikw kim? w czym?ńesmutniejącymńesmutniejącejńesmutniejącymńesmutniejącychńesmutniejących
Odchodnikod kogo? czego?ńesmutniejącegońesmutniejącejńesmutniejącegońesmutniejącychńesmutniejących
WołajnikTy...ńesmutniejącyńesmutniejącańesmutniejąceńesmutniejącyńesmutniejące

WYSTĘPOWANIE W INNYCH SŁOWACHWystępowanie w innych słowachZobacz, w jakich wyrazach pojawia śę ten sam fragment lub morfem.

Zobacz, w jakich słowach występuje: smutnieć

Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.

GŁOS CZYTELNIKÓW

0 znaków

0 opublikowanych komentarzy

Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.