MORFEM
MORFEM
OT
OT
ZNACZENIA
okrągły tor • tor po okręgu • ruch po okręgu • rotacja • obieg • teren • własny teren • wydzielony teren • ograniczona przestrzeń • otoczenie posiadające granicę • obszar zakończony odcięciem
ZNAČENIA
okrągły tor • tor po okręgu • ruĤ po okręgu • rotacja • obieg • teren • własny teren • wyDZielony teren • ograniČona pŔestŔeń • otoČenie posiadające granicę • obŠar zakońČony odcięciem
Budowa morfemu
Budowa morfemu
OT = O + T
O—koło • okrąg • otacza • ogólny • punkt • teren • powtarzanie • w tę i z powrotem • przewidywanie
T—wskazuje • kierunek • tor • tnie • ucina • przegroda • zapora • separacja
Wynikowe znaczenie
O + T → OT
Z kierunkowego znaczenia T:
O + T → okrąg + tor
Z T oznaczającego odcięcie:
O + T → teren + odcięcie
OT = O + T
O—koło • okrąg • otaČa • ogólny • punkt • teren • powtaŔanie • w tę i z powrotem • pŔewidywanie
T—wskazuje • kierunek • tor • tnie • ucina • pŔegroda • zapora • separacja
Wynikowe znaČenie
O + T → OT
Z kierunkowego znaČenia T:
O + T → okrąg + tor
Z T oznaČającego odcięcie:
O + T → teren + odcięcie
Wyjaśnienie
Wyjaśnienie
W OT kolejność jest odwrotna ńż w TO.
Najpierw występuje O — okrąg, a następnie T — tor.
Powstaje więc:
O → T
okrąg → tor
czyli tor biegnący po okręgu.
To właśnie stąd wynika znaczenie okrągłego toru, obiegu i rotacji. Ruch ńe prowadzi jedynie przed śiebie, lecz przebiega wokół czegoś i może wracać do wcześniejszego miejsca.
Z tym wiąże śę również znaczenie powtarzalności głoski O. Ruch po okręgu może powtarzać ten sam przebieg.
Dobrym przykładem jest motyw w znaczeniu powtarzającego śę elementu kompozycyjnego. Element wraca w obrębie utworu — wykonuje niejako ponowny przebieg po tym samym torze.
---
Drugie bardzo ważne znaczenie OT powstaje z O jako terenu i T jako odcięcia:
O → T
teren → odcięcie
Najpierw istnieje teren, a następnie pojawia śę jego granica.
Dlatego OT oznacza teren, własny teren, wydzielony obszar albo otoczenie mające określoną granicę.
W przeciwieństwie do TO, gdzie odcięcie dopiero wyznacza teren, w OT najpierw mamy teren, a następnie jego odcięcie.
Opracowanie słownikowe — OT
OT — okrągły tor, ruch i przebieg po okręgu; obieg, rotacja i powtarzalność. Także: teren posiadający granicę, wydzielony lub własny obszar działania.
OT powstaje z połączenia O — koła, okręgu, otoczenia lub terenu oraz T — toru, kierunku, odcięcia lub granicy.
W pierwszym znaczeniu O wyznacza okrąg, a T nadaje mu tor. Powstaje więc okrągły tor, czyli ruch przebiegający wokół punktu lub obszaru. Znaczenie to widoczne jest w rotacji, gdzie ruch odbywa śę po okręgu, oraz w powrocie, w którym droga prowadzi ponownie ku wcześniejszemu miejscu. Łączy śę z nim także powtarzalność: coś poruszającego śę po okręgu może wielokrotnie wracać na ten sam tor. W motywie widać to jako powracający element dzieła lub melodii, a w motku jako koliste nawijanie pasma wokół środka.
Drugie znaczenie OT powstaje z połączenia terenu z odcięciem. O oznacza przestrzeń lub otoczenie, natomiast T tworzy jego granicę. OT określa więc teren ograniczony, wydzielony i posiadający własne granice, a przez to również własny teren lub zakres działania. Dobrze obrazuje to robot, którego działanie ograniczone jest do określonego zadania i obszaru działania.
O → T
okrąg → tor = okrągły tor, obieg, rotacja
teren → odcięcie = wydzielony, ograniczony lub własny teren
---
# TO ↔ OT
To zestawienie jest tutaj szczególnie ważne:
TO — T → O
kierunek → koło = tor związany z kołem, toczenie
odcięcie → teren = wyznaczanie i wydzielanie terenu
OT — O → T
okrąg → tor = okrągły tor, obieg, rotacja
teren → odcięcie = teren posiadający granicę, własny teren
Czyli najprościej:
TO → wyznacza tor lub teren
OT → porusza śę po okrągłym torze albo określa teren zamknięty granicą
W OT kolejność jest odwrotna ńż w TO.
Najpierw występuje O — okrąg, a następnie T — tor.
Powstaje więc:
O → T
okrąg → tor
Čyli tor biegnący po okręgu.
To właśnie stąd wynika znaČenie okrągłego toru, obiegu i rotacji. RuĤ ńe prowaDZi jedynie pŔed śiebie, leČ pŔebiega wokół Čegoś i może wracać do wČeśniejŠego miejsca.
Z tym wiąże śę również znaČenie powtaŔalności głoski O. RuĤ po okręgu może powtaŔać ten sam pŔebieg.
Dobrym pŔykładem jest motyw w znaČeniu powtaŔającego śę elementu kompozycyjnego. Element wraca w obrębie utworu — wykonuje niejako ponowny pŔebieg po tym samym toŔe.
---
Drugie barDZo ważne znaČenie OT powstaje z O jako terenu i T jako odcięcia:
O → T
teren → odcięcie
Najpierw istnieje teren, a następnie pojawia śę jego granica.
Dlatego OT oznaČa teren, własny teren, wyDZielony obŠar albo otoČenie mające określoną granicę.
W pŔeciwieństwie do TO, gDZie odcięcie dopiero wyznaČa teren, w OT najpierw mamy teren, a następnie jego odcięcie.
Opracowanie słownikowe — OT
OT — okrągły tor, ruĤ i pŔebieg po okręgu; obieg, rotacja i powtaŔalność. Także: teren posiadający granicę, wyDZielony lub własny obŠar DZiałania.
OT powstaje z połąČenia O — koła, okręgu, otoČenia lub terenu oraz T — toru, kierunku, odcięcia lub granicy.
W pierwŠym znaČeniu O wyznaČa okrąg, a T nadaje mu tor. Powstaje więc okrągły tor, Čyli ruĤ pŔebiegający wokół punktu lub obŠaru. ZnaČenie to widoČne jest w rotacji, gDZie ruĤ odbywa śę po okręgu, oraz w powrocie, w którym droga prowaDZi ponownie ku wČeśniejŠemu miejscu. ŁąČy śę z nim także powtaŔalność: coś poruŠającego śę po okręgu może wielokrotnie wracać na ten sam tor. W motywie widać to jako powracający element DZieła lub melodii, a w motku jako koliste nawijanie pasma wokół środka.
Drugie znaČenie OT powstaje z połąČenia terenu z odcięciem. O oznaČa pŔestŔeń lub otoČenie, natomiast T twoŔy jego granicę. OT określa więc teren ograniČony, wyDZielony i posiadający własne granice, a pŔez to również własny teren lub zakres DZiałania. DobŔe obrazuje to robot, którego DZiałanie ograniČone jest do określonego zadania i obŠaru DZiałania.
O → T
okrąg → tor = okrągły tor, obieg, rotacja
teren → odcięcie = wyDZielony, ograniČony lub własny teren
---
# TO ↔ OT
To zestawienie jest tutaj ŠČególnie ważne:
TO — T → O
kierunek → koło = tor związany z kołem, toČenie
odcięcie → teren = wyznaČanie i wyDZielanie terenu
OT — O → T
okrąg → tor = okrągły tor, obieg, rotacja
teren → odcięcie = teren posiadający granicę, własny teren
Čyli najprościej:
TO → wyznaČa tor lub teren
OT → poruŠa śę po okrągłym toŔe albo określa teren zamknięty granicą
SŁOWA Z TYM MORFEMEM
Opublikowane przykłady: 0.
SŁOWA Z TYM MORFEMEM
Opublikowane pŔykłady: 0.
Brak opublikowanych przykładów.
Brak opublikowanyĤ pŔykładów.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.