FAKTYCZNOŚĆ
Cecha tego, co odnosi śę do faktów, jest rzeczywiste i da śę sprawdzić.
Sposób ujmowania czegoś przez pryzmat faktów, a ńe przypuszczeń, wyobrażeń czy ocen.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Cecha tego, co odnosi śę do faktów, jest rzeczywiste i da śę sprawdzić.
Sposób ujmowania czegoś przez pryzmat faktów, a ńe przypuszczeń, wyobrażeń czy ocen.
Wystąpiła akcja ruchu, czyli coś zaszło w rzeczywistości. Fakt to coś, co wystąpiło, zdarzyło śę i zmieniło stan rzeczy w rzeczywistości.
FAKTYCZNOŚCIForma rzeczownika „faktyczność”, odchodnik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | faktyczność | faktycznościobecna forma |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | faktycznościobecna forma | faktycznościom |
| Biernikkogo? co? | faktyczność | faktycznościobecna forma |
| Narzędnikkim? czym? | faktycznością | faktycznościami |
| Miejscownikw kim? w czym? | faktycznościobecna forma | faktycznościach |
| Odchodnikod kogo? czego? | faktycznościobecna forma | faktycznościobecna forma |
| WołajnikTy... | faktycznościobecna forma | faktycznościobecna forma |
Zobacz, w jakich słowach występuje: faktyczności
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Nie ma jeszcze opublikowanych komentarzy.