Logo ŹRÓDŁOSŁÓWŹRÓDŁOSŁÓW
Logo ŹRÓDŁOSŁÓW
Występuje w 1 słowniku

dźękczynnościami

Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego

DŹĘKCZYNNOŚĆ

Cecha lub postawa wyrażająca wdźęczność, skłonność do dźękowania; odnosząca śę do dźękczynienia.

DŹĘKUJĘ

Wyrażenie grzecznościowe używane przy okazywaniu wdźęczności.

Wypowiedzenie podźękowania; czynność dźękowania.

Słowo związane z wdźęcznością, sercem, dźękczynieniem i wewnętrzną odpowiedzią na dobro.

ŹRÓDŁOSŁÓWŹródłosłówPochodzenie i sens słowa.

ANALIZA MORFOLOGICZNAMorfemNajmńiejsza część słowa, która ma swoje znaczenie.

DŹĘKUJĘ = DŹ + Ę + K

DŽDŹ - tworzyĘĘ - wibracjeKK - serca, duszy
Opis:

Wdźęczność i słowo „dźękuję” tworzą wibrację serca i duszy. Prawdziwe dźękowanie rodzi śę z serca i jest odpowiedzią na otrzymany dar. Dźękczynienie jednocześnie otwiera serce i nastawia człowieka na kolejne dary i dobro, dlatego wdźęczność działa w dwóch kierunkach – pozwala dostrzegać to, co już zostało otrzymane, i przyciąga to, czego pragnie serce.
Dźękczynienie jest bramą do obfitości i ma wsobie wdźęk.

RODZINA WYRAZÓWRodzina wyrazówSłowa połączone klasyczną relacją słowotwórczą i wspólnym rdzeniem.

DZIĘK / DŹĘK

Formy pokrewne utworzone z jednego członu DZIĘK / DŹĘK.

  • DŹĘKUJĄCY

    Ten, który okazuje wdźęczność lub dźękuje

  • DŹĘKOWAĆ

    Okazywać wdźęczność, składać podźękowanie

  • DŹĘKOWANIE

    Czynność wyrażania wdźęczności

  • DŹĘKCZYNIENIE

    Uroczyste wyrażanie wdźęczności, zwłaszcza wobec tego, co uznaje śę za ważne lub święte

  • WDŹĘCZNOŚĆ

    Stan bycia wdźęcznym, gotowość do dźękowania

  • WDŹĘK

    Wdźęk ma ten, który jest w wdźęczności

  • PODŹĘKA

    Akt lub słowa wyrażające wdzięczność; podziękowanie.

  • DŹĘKCZYNIĆ

    Składać uroczyste podziękowanie, zwykle w formie podniosłej lub religijnej.

  • DŹĘKCZYNNY

    Wyrażający podźękowanie lub dźękczynienie.

  • NADŹĘKOWAĆ

    Wyrazić komuś podziękowanie wielokrotnie, zwykle z naciskiem na intensywność lub powtarzalność tego aktu.

  • PODŹĘKOWAĆ

    Wyrazić komuś wdzięczność za coś.

  • DŹĘKCZYNNOŚĆ

    Cecha lub postawa wyrażająca wdźęczność, skłonność do dźękowania; odnosząca śę do dźękczynienia.

  • PODŹĘKOWANIE

    Słowna lub pisemna forma wyrażenia wdźęczności wobec kogoś.

  • WDŹĘCZNY

    Odczuwający serdeczną wdźęczność wobec kogoś, kto wyświadczył mu dobro, i pragnący mu śę odwzajemnić.

  • WDŹĘCZNIE

    W sposób świadczący o wdźęczności, z serdecznym uczuciem wobec kogoś, kto wyświadczył dobro.

  • ŃEWDŹĘCZNIK

    Osoba, która ńe odczuwa wdźęczności ani jej ńe okazuje.

  • ŃEWDŹĘCZNICA

    Kobieta, która ńe odczuwa wdźęczności ani jej ńe okazuje. Rodzaj żeński słowa ŃEWDŹĘCZNIK.

POKAŻ ODMIANĘ GRAMATYCZNĄGramatykaPokazuje rozpoznanie formy i zestawy odmiany. Pytania przy tabelach pomagają czytać przypadki, osoby i rodzaje.UKRYJ ODMIANĘ GRAMATYCZNĄGramatykaUkrywa rozpoznanie formy i zestawy odmiany.Odmiana obejmuje 6 form tego słowa.

DZIĘKCZYNNOŚĆ

DZIĘKCZYNNOŚCIAMIForma rzeczownika „dziękczynność”, narzędnik, liczby mnogiej, rodzaj żeński.

WYSTĘPOWANIE W INNYCH SŁOWACHWystępowanie w innych słowachZobacz, w jakich wyrazach pojawia śę ten sam fragment lub morfem.

Zobacz, w jakich słowach występuje: dźękczynnościami

Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.

GŁOS CZYTELNIKÓW

GOŚĆ
0 znaków

0 opublikowanych komentarzy

Nie ma jeszcze opublikowanych komentarzy.