dziećmi

Człowiek w okresie od urodzenia do dojrzewania; osoba niedorosła.

Syn lub córka wobec swoich rodziców, niezależnie od wieku; także potomek przysposobiony.

Niedorosłe zwierzę.

Wytwór czyjejś pracy, do którego twórca ma szczególny, emocjonalny stosunek.

Osoba dorosła zachowująca śę naiwnie lub niepoważnie, jak dziecko; przenośnie, potocznie i pejoratywnie, często z dezaprobatą.

Osoba ukształtowana przez jakieś okoliczności lub środowisko, np. dziecko wojny.

Poufały lub protekcjonalny zwrot do osoby dorosłej, zwykle znacznie młodszej od mówiącego, np. moje dziecko.

W grze w palanta: zawodnik, który ma prawo podbić piłkę raz (dziecko młodsze) lub dwa razy (dziecko starsze).

W informatyce: proces lub obiekt potomny.